Loading...
Trenutno ste u:  Medical  >  Izdanje Br. 49  >  Aktuelni tekst

Hronična venska bolest kao globalni problem

Objavio   /  

U okviru dvodnevne Flebološke škole koja je otpočela 8-og aprila, veliki broj predstavnika stručne javnosti imao je priliku da sazna nešto više o hroničnoj venskoj bolesti. Tema je bila fokusirana na pristup izazovima u ordinaciji ljekara opšte medicine, kao i na dermatološke aspekte ovog oboljenja. Predavači su bili: dr Goran Batrićević, dr Davor Musić, vaskularni hirurzi Kliničkog centra Crne Gore, i dr Olivera Simić-Kovačević, dermatovenerolog Privatne zdravstvene ustanove „Dr Kovačević” iz Budve.

venskaU okviru dvodnevne Flebološke škole koja je otpočela 8-og aprila, veliki broj predstavnika stručne javnosti imao je priliku da sazna nešto više o hroničnoj venskoj bolesti. Tema je bila fokusirana na pristup izazovima u ordinaciji ljekara opšte medicine, kao i na dermatološke aspekte ovog oboljenja. Predavači su bili: dr Goran Batrićević, dr Davor Musić, vaskularni hirurzi Kliničkog centra Crne Gore, i dr Olivera Simić-Kovačević, dermatovenerolog Privatne zdravstvene ustanove „Dr Kovačević” iz Budve.

Skup je podrazumijevao edukativni i radionički dio. Cilj realizacije radioničkog segmenta baziran je na praktičnom pristupu i prikazima slučajeva iz ljekarske prakse. Pored brojnih preporuka, akcentovana su pitanja o tome kada pacijenta treba uputiti vaskularnom hirurgu i na koji način dijagnostikovati stadijume hronične venske bolesti u ordinaciji ljekara opšte medicine. Organizator Flebološke škole, održane u „Medical centru” u Podgorici, bila je Francuska farmaceutska kompanija „Servier”.

Hronična venska bolest predmet ukupnog zdravstvenog sistema

Flebološki skup u Medical centru poslužio je kao dobro podsjećanje o tome koje su zapravo razmjere hronične venske bolesti. Oko 15% muškaraca savremene populacije i više od 30% žena, imaju venske promjene. Od tog broja, objasnio je u okviru svog predavanja dr Goran Batrićević, oko 6% ima hroničnu vensku insuficijenciju, a oko 0.6 % ima venske ulkuse, što se smatra najdramatičnijim stanjem u okviru ovog poremećaja.

Iz obilja preporuka koje su se u vezi sa vršenjem ljekarske prakse u ovoj oblasti mogle čuti na skupu, veoma je naglašena bila teza o tome da ljekari primarne zdravstvene zaštite treba da uzmu što aktivnije učešće u saniranju ovih poremećaja kod preovlađujućeg broja pacijenata, tj. kod čak 60.6%, kako tvrdi dr Batrićević. Zlatni standard u postavljanju dijagnoze čine anam­neza, dopler krvnih sudova, i to isključivo u stojećem stavu, i multislajsni skener. – Bilo koji ljekar, malo zainteresovan za svoj posao, može da uspješno liječi potrebe 60% pacijenata sa stadijumom bolesti do C3, u svakoj ambulanti opšte medicine – ističe dr Batrićević. Pritom je potrebno primijeniti kompresivnu i farmakološku terapiju, koje utiču na smanjenje edema, inflamacije, bola, te povećanje kontrakcije sudova. Anamneza, fizikalni pregled i dupleks metoda čine sve što je za ovaj postupak potre­bno.

Glavni pokazatelji bolesti su teški bolovi u nogama, otečenost, svrab, koji je opasan zbog mogućnosti nastanka infekcije, noćni bol, grčevi, otok stopala i potkoljenice. Pogoršava ih dugot­rajno sjedenje i stajanje, period menstruacije, toplije meteorološke prilike, a sve to je posebno izraženo na kraju dana.

U okviru predavanja skrenuta je pažnja na razlike između akutnih venskih oboljenja: tromboflebitis superficians, tromboza dubokih vena, flegotrombosis profunda I, rijetko, povreda vena i hroničnih venskih bolesti, koje su, kako kaže dr Batrićević, reperkusija velikog broja pojava akutne venske faze koja nije dobro zbrinuta. – Hronična venska bolest se definiše kao komple­tan spektar morfoloških i funkcionalnih abnormalnosti venskog sistema od tereani ektazija do venskog ulkusa – objasnio je on.

U nizu kliničkih manifestacija, ponovljeno je više puta u okviru edukacije, promjene je moguće razvrstati po C kla­sifikaciji, kod koje na nultom stadijumu nema znakova bolesti, a šestim stupnjem označava se kulminacija u vidu ulkusnih promjena. Refluks i opstrukcija su veoma značajni patofiziološki fenomeni, a u ovom smislu izdvaja se i uloga perforatora koji povezuju duboki venski sitem. – Bez etiološkog uzorka patološkog refluksa i insuficijencije perforatora, vi ne možete posve riješiti vensku ulceraciju – ističe dr Batrićević.

Varikozne vene dovode do edema kože i poremećaja mikrocirkulacije, poremećaja limfne drenaže, migracije leukocita, eritrocita, pigmentacije, te do venske ulcercije koja može da bude toliko otporna na liječenje da je, kako objašnjava dr Batrićević, potrebno više mjeseci napornog rada oko samo jednog pacijenta da bi se sanirala venska ulceracija i na taj način stvorila mogućnost da on može da se operiše.

 

Budući da hronična venska bolest može da ima asimptomatski tok, preporuka je da treba sprovoditi višekratnu dnevnu evaluaciju ekstremiteta, po 10-ak minuta iznad nivoa srca.

Ulkus, kao jedna od „najskupljih dijagnoza”, može bito tretiran primjenom hiperbarične medicine. U tom smislu ohrabrujuće djeluje najava uspostavljanja multidisciplonarnog programa u Podgoričkom kliničkom centru, čime bi se stvorila mogućnost da što veći broj pacijenata priušti ovu proceduru. Za sada je na ovom planu evidentan problem neplaćanja svih troškova pacijentima, tako da terapiju odradi tek 40-ak procenata njih.

Aktiviranje venske pumpe, fizička aktivnost i odvikavanje od pušenja, predstavljaju važne preporuke za prevenciju i suzbi­janje ovih problema.

Strana: 1 2

    Štampaj       Email
  •             NOVI BROJ PDF

    center

  • center

  • center

  • center
     

    center
     

    center
     

    center